نزار یه  دیونه بوست کنه                  بزار یه بوسه دیوانت کنه

به گورستان سفر کردم صباحی

شنیدم ناله و افغان و اهی

شنیدم کله ای ای با خاک می گفت

که این دنیا نمی ارزد به کاهی

سلام
منم اومدم اره همنون دیونه که عمریه می نویسه اما تمومی نداره

امید وارم من و راه بدین مثل قدیما میون کلبه ی مهربونیاتون

                   اگر ثروتمند جهان یا پهلوان عالم با شی باز هم گدای خاک پای مادری

                                             همیشه محکم ولی بیگناه

                  من برای تو از جان می گذشتم ولی دادگاه عشق مرا به جدایی محکوم کرد

                                         بی تو من از نسل بارانم

                                                 گریانم گریانم

به عمرم به جز غم و محنت ندیدم هم دمی دیگر
ندارم طاقت این زندگانی دمی دیگر
بنازم غیرت غم را دمی نگذاشت تنهایم
برای مردنم اورد هم دمی دیگر
زبس از غم وفادیدم شدم شرمندی ان هم
خدایا خجلت غم هم برایم شد غمی دیگر

دلم عاشقت نمیشه اینو خوب بدون همیشه
چون من از اهن و سنگم تو از جنس شیشه
________________________
سفر کردم به گورستان صباهی
 شنیدم ناله و افغان و اهی
شنیدم کله ای با خاک می گفت
که این دنیا نمی ارزد به کاهی
__________________________
وقتی رسیدی به خرابه ای نزن حرف چرند
این گونه نشینان که نشستن همه اهل ادبند
با ادبق باش که خاصیت مهمهان ادب است
_____________________
ز دنیای که ندارد کسی یار کس
 یارب ای کاش نیفتد کار کسی به کس

_______________________
روزگاری که جنون رونق بازارم بود
تو نبودی که بیایی به خریداری دلم

دو تا سرو بلند بودیم بر هم
جدا گشتیم هر دو می خوریم غم
نه دستم می رسد ان گل بچینم
نه ان سرو بلند سر می کند خم
__________________________
دل می خواهد امین ات باشم ای ول
سر کوچه کمینت نشینم ای ول
همان ساعت که از حمام می ایی
خودم فرش زمینت باشم ای ول
__________________________
دلم می خواهد با تو یار باشم
چو دونه در میان انار باشم
چو دونه در میان انار شیرین
چو بلبل محرم گلزار باشم
__________________________
دلم می خواهد که دلدارم تو باشی
بنفشه پای دیوارم تو باشی 
بنفشه پای دیوارم کجای
که از یارم دیدم بی وفایی
__________________________
دگر شب شد که من بیدار باشم
چو قمری بر لب دیوار باشم
بگردم دست به دست پهلو به پهلو
دلم می خواهد که مکتب دار باشم
__________________________
رفیق دیشب امشب کجای
نهادی بر دلم داغ جدایی
اگر دانم که اخر مال مایی
بسازم بر سرت باهر غصه و غم
__________________________
ستاره اسمان می شومارم امشب
ببالینم نیا بیمارم امشب
ببالینم نیا که کشته می شی چون
تمام دشمنان به خاطر بیماریم بیدارن امشب
__________________________
هفت شهر عشق شهر اول : نگاه و دلربايي
 شهر دوم : ديدار و اشنايي
 شهر سوم : روزهاي شيرين و طلايي
شهر چهارم : بهانه. فکر. جدايي
شهر پنجم : بي وفايي
 شهر ششم : دوري و بي اعتنايي
شهر هفتم : اشک . اه . تنهايي

سلام:عزیزان من

من مرخصیم تموم شده تا ۳۵ روز دیگه خدافظ

پس تا اون روز بای

برام دعا کنید که بد جوری لازم دارم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مکتب عشق بسوزه که چنین خوارم کرد
درس عشق امدو بیزارم کرد
دیدی که سربازی چه اورد به سرم
دست دخترم مادر شودو من هنوزم پسرم
______________________________________________

عاشقی درد سر داره قاصد عشق خبر داره

عشق که شود یک طرفه یه راه بی گذر داره
__________________________________________
عمریست که عجل پشت سرش می تازد هر که غم بخورد می بازد
____________________________________________________
در قمار زندگی ما باختیم گرچه تک خان محبت بر زمین انداختیم
در بهار زندگی احساس پیری می کنم
باهمه ازادگی فکر اسیری می کنم
یاران تو رو خدا اشنای نکنید
یا با عشق دل شکسته جدایی نکنید
_________________________________________________________
من ان موجم که ارامش ندارم به اسانی سر سازش ندارم
همسفر باد وحشی شوید تا بدانید خانم کجاست
__________________________________________
گفتمش دل خریداری ....گفتا به چند .....گفتمش
دل مال تو تنها بخند.....!خنده کردو دل ز دستانم ربود؟
تا به خود امدم اورفته بود...دل ز دستانش به خاک افتاده بود
                جای پایش روی دل جا مانده بود....!
__________________________________________________________
بارونو تگرگ و با تو دستدارم
فصل زرد برگ و با تو دوستدارم
  بزار راحت بگم حرف دلمو
زندگی و مرگ و با تو دستدارم
_________________________________________________
من از ان روز که در بند توام ازادم؟!!!!!!!!!!؟
____________________________________________________________________________________
گر همسفر عشق شدی مرد سفر
هم منتظر حاثه هم فکر خطر باش
____________________________________________________________________________________
ز دنیایی که مردانش عصا از کور می دوزدن
من از خوش باوری انجا محبت جست جو کردم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روی هر سینه سری تکیه کند روز وداع

سر من روز وداع تکیه به دیوار کند

من تنهاترین فریاد در اوج صدایم
من عاشقانه ترین نگاه در کشتی وجود توام
من میخواهم زنده بمانم تابا توباشم تاباتو بخوانم چراکه بی تومیمیرم!
تمام شعرهای من فریاد قلب من است وتمام انها از ان توست .
من زردترین پاییزم در فصل نگاهت پس ان رادریاب وبا برق چشمانت غروبش را همراه باش ...
کسی چه می داند فردا چه خواهد شد ؟
شاید تقدیر دستان پر صلابتش را به سویم دراز کند و شاید هم نه...
ولی تا ان روز به امید رسیدن به نگاهت در انتظار می نشینم.
 

دلم هميشه می خواست غزلی بگويم که اخرين بيتش..
آخرين پلک خواب الوده تو باشد....
امشب ولی می خواهم به جای حافظ با ديوان چشمان تو فال بگيرم..
پلک که می زنی ورق ورق غزل تازه زاده می شود..
اخرين برگ ديوان چشمان تو کجاست؟؟؟
پلک بزن من غزل تازه می خواهم///.........
 

خسته ام اما نه آنقدرکه نتوانم تو را دوست داشته باشم
و از کنارنفس های گرمت بی اعتنا بگذرم.
اگرشوق رسیدن به دستهایت نبود،هیچ گاه آغوشم را نمی گشودم
واگر صدای گوشنواز تو نبود ازگوشه تنهایی بیرون نمی آمدم.
اگر شوق دیدن چشم هایت نبود هیچ گاه پلک هایم را بیدارنمی کرد
و اگر نسیم حرفهایت نمی وزید،معنای جهانرا نمی فهمیدم...

*****************
دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن جامعه ندر هیچ مگو
گفتم اي عشق من از چيز دگر مي ترسم
گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگو

من امدم از  سربازی مرخصی تا   ۱۴  هستم بیاید از این که نمی تونم به همه سر بزنم

عفم کنید در اصرع وقت به همه سر می زنم

پرنده را دوست دارم نه در قفس بوسه را دوست دارم نه در هوس تو را دوست دارم تا آخرین نفس

 زندگي شهد گل است زنبور زمان مي خوردش آنچه مي ماند از آن عسل خاطره هاست...

گه بگي دوستم نداري جوجو مي شم ميرم تو باغچه و اونقدر جيك جيك ميكنم تا پيشي بياد منو بخوره

عاشق عاشقی باش و دوست داشتن را دوست بدار ....ا از تنفر متنفر باش و به مهربانی مهر بورز ....ا با آشتی آشتی کن و از جدایی جدا باش ....

اینم یه شعر از پادگان

تو تا مختصر جان بگیری کند جان مختصر                      بیچاره مادر 

به مکتب چون روی تاباز گردی بود چشمش به در          بیچاره مادر

نبیند هیچکس زحمت به دنیا ز مادر بیشتر                     بیچاره مادر

تمام حاصلش از زحمت این است که دارد یک پسر         بیچاره مادر

غلت کردم به عجب شیر امدم من      به پای خود به زندان امدم من

نگو عجب شیر بگو ویرانی غم            که سربازش ندیده رنگ ادم

چرا مادر مرا بیست ساله کردی         به دور پادگان اواره کردی 

بگفتی که سربازی دو ساله               ندونستم که عمر یک جوانه

بمیرد انکه خدمت را بنا کرد                تمام مادران را چشم به راه کرد

از صمیم قلبم ممنون این اخرین اپ من توی این ساله باشه شاید

دارم می روم ۳ روز مونده باز برای همه چی ممنون اگه عمری باقی موند

نمردم می یام باز زندگی می کنم ولی شروع کردن از دوباره برای من سخته

نه بخاطر سر بازی فقط به خاطر نرسیدن به ارزوهام

زندگی برخلاف ارزوهایم گذشت

خداحافظ دوستای عزیز

منم ان ساغر شکستی شهر غریب:بهمن

تنهاترین خاک خدا:بهمن

شناخت

عاشق همه سان مست و رسوا بادا
دیوانه و شوریده وشیدا بادا
با هوشیاری
با هوشیاری غصه هر چیز خوری
چون مست شدی هر چه بادا بادا


ساده می توان گفت
سخت می توان فهمید
باور نکردنی هم هست
و ساده می توان فراموش کرد
دوست داشتن را


خداوند بخشی است دست نیافتنی
عبور هر کلمه
عبور یک عمر است
می توانیم بهتر و کامل تر فکر کنیم
حتی اگر نمی خواهیم برای کسی تعریف کنیم


تمام من نا تمام کسی نیست
و نا تمام کسی
تمام من نخواهد بود

بیت های آخر را تنها خودم سرودم
برای یک قهرمان سوخته
شاید همان کسی که نور را با رنگ ها کشید
کسی که گیاه گونه شکل گرفت

من کسی را دیدم
که عکس نان را با چندشی عجیب می دید
مرگ را می بلعید
و ترانه ها را تنها شعار می دانست

تا کجای حرف هایم خوب بود

یک مرد که زیر بار فقر خم می شود
فقری کشنده و قوی
شاید کسی که سعادت نمی فهمد
با دست های بی شرمانه اش
با مشت هایش
این مرد را نشانه رفته است

یک انتها از حرف های من
چیزی است که من درون پیله ام خواهم نهاد
من پوست خواهم انداخت
و تنها تاریکی فهم پروانگی ام را دارد

مردم نمازشان را
از محراب ها بریده اند
مردم پر از تنفر و شکایتتند
اما کسی هنوز اینجا
شاید
به تنگ نیامده

هر صبح کسی که خورشید را کشیده است
با حالتی مقدس و
دستانی از لطافتی عریان
بر پوستم روشنی می بخشد

من صبح ها دوباره زنده می شوم

                                       عزت مرگش در تنها مردنش          

پس بزارید این من تنها بمیرم ارام به خوابم

من در جدال با سرنوشت تمام هستییم را اتش زدم ...کشتم

من دارم می رم سربازی ممکنه دیگ نتونم برای شما هر روز وبلاگو اپ کنم

قمار عشق

پشت میز قمار دلهوری عجیبی داشتم

برگی حکم داشتم 

دیگر هرچه بود ضعیف بودو پایین

بازی شروع شد

او حاکم بودو من محکوم

همه ی برگها رفتند سر برگی بیش نماند

برگی از جنس وفا رو کرد من بالاتر امدم

بازی به دست من افتاد

عشق امدم

با حکم عشوه و ناز برید

حکم امد از جنس چشم سیاهش

زندگی:

حکم پایین من بود و

باختم